lionas.nl

Nou…eindelijk weer internet, dus hierbij de laatste update en foto’s!

Afgelopen zaterdag zijn we voor we naar San Francisco vertrokken eerst nog op een walvissenboottochtje geweest, en dat was meer dan geslaagd! Terwijl we nog in de haven lagen zagen we eerst een otter met baby op de buik langs peddelen (helaas geen foto) en in de verte zagen we al een enorme hoeveelheid vinnen voorbijkomen!

Nadat we de overal in de haven op boeien luierende zeeleeuwen in de haven gepasseerd waren, kwamen we al snel bij de groep dolfijnen aan. Een enorme groep die overal om de boot heen was, ontzettend gaaf om mee te maken! Na een tijdje met de groep te zijn meegevaren maakte de boot vaart en gingen we op zoek naar walvissen. En die vonden we! een groepje van 3 bultrug walvissen! Deze walvissen werken vaak samen in groepen om zo hun voedsel op te jagen en in te sluiten, dus vandaar dat het er 3 bij elkaar waren.  Naast onze boot waren er nog een stuk of 3 andere op dezelfde plek, en op een gegeven moment kwamen de walvissen omhoog recht naast 1 van die boten, dan zie je pas goed hoe groot ze zijn!

Helaas zijn de foto’s niet zo spectaculair want veel actie was er niet, maar ze blijven wel erg lang rondhangen. Na ons walvis avontuur was het tijd om door te gaan naar San Francisco via route 1, wat ook weer erg mooi was. De reis schoot wel aardig op en na een uurtje of 3 waren we al in San Francisco! Na veel frustratie en ergernis (eenrichtingsverkeer) vonden we eindelijk de inlever plek voor de auto…we waren er al eens voorbij gekomen, maar het was een minikantoortje, en ook nog gesloten bleek nu. We zouden in eerste instantie de auto om 6 uur inleveren op het vliegveld, maar volgens de meneer daar kon het ook wel in de stad, vlakbij het hotel, en dat was natuurlijk makkelijker, hij had er alleen niet bij verteld dat dit maar tot 1 uur ‘s middags kon…

Dus toen Camilla uit de auto gelaten en toch maar doorgereden naar het vliegveld, waar we gelukkig zonder verdere problemen de auto kwijtkonden. Toen terug naar de stad met de trein en om 20.30 konden we dan eindelijk in het hotel inchecken. Camilla had ondertussen Patrik (andere collega) gevonden en die hadden samen al wat gegeten, dus toen zijn renee en ik chinatown ingedoken, want ook wij waren inmiddels wel vrij hongerig Gelukkig zitten we midden in het centrum, dus keus genoeg.

De zondag begon met regen, en met pasen waren er ook niet veel winkels open, dus bedachten we dat we wel een kijkje in het sience museum konden nemen.  Op zich wel vermakelijk, maar niet zo groot als ze deden voorkomen, ze claimen het grootste indoor regenwoud van de wereld te hebben, maar zelfs die in het universeum in Göteborg is groter.  Inmiddels was het buiten mooi weer geworden, dus van het museum door naar de japanse tuin, zowel het museum als de tuin zijn in het golden gate park, dus vlak bij elkaar. Vervolgens door Haight weer terug gewandeld naar het hotel. Upper haight street zat vol met allemaal felgekleurde huizen en hippie winkeltjes, en iets meer naar beneden kan je op verschillende plaatsen medicinale wiet krijgen Hoe verder naar beneden, hoe meer daklozen, armoede is hier erg zichtbaar, zelfs in Chili -wat toch echt een minder rijk land is – zagen we niet zoveel daklozen op de straten.

Ook de prijzen doen hier denken aan 3e wereld landen, renee heeft 5 broeken gekocht voor omgerekend nog geen 60 euro voorlopig zijn we voor een jaar wel uitgewinkeld, hoop dat de tassen nog dicht kunnen voor de terugreis.

Gister heb ik een fiets gehuurd en ben ik langs het water en over de golden gate bridge heen gefietst! Erg leuk om te doen, helemaal omdat het heel mooi weer was. Ben dan ook flink verbrand…maar dat wordt vanzelf bruin Vandaag de laatste dag in de stad, en dan vlieg ik morgen weer terug naar Zweden met een tussenstop in Amsterdam. Het was een geweldige vakantie, jammer dat het er al weer op zit, maar toch ook leuk om de katten en freyja weer te zien!

Bultrug walvis (geen spetterende acties verder)
Dol-fijn!
			een erg spannend paadje als je schoenen gladde zolen hebben, naar beneden glijden gaat nog wel, maar omhoog…
Laten we de berg eventjes in 2 hakken…	Japanse tuin in golden gate park
	Haight street	Allemaal luie zeeleeuwenin fishermans warf	Chinatown
		De golden gate brigde
		Schijnbaar populaire springplaats…	Ja, echt, ik zat op een fiets!
Alcatraz	De boot vanaf het water		Alcatraz
Met de boot terug naar San Francisco

Vandaag hebben we route 1 een heel stuk naar beneden  gevolgd. Na ongeveer 100 km was ie echter gesloten door een modderstroming, dus toen zijn we maar weer omgekeerd. Een erg mooie route bijna geheel langs de kust. Van alles te zien onderweg, dus we zijn regelmatig gestopt.  In Julia Pfeiffer SP hebben we de enige waterval van California gezien die in de oceaan uitmondt, en bij  Point Lobos spotten we op diverse plaatsen heel erg dichtbij zeeleeuwen, erg gaaf! Hoewel het hier niet zo warm is als in Nederland (of zelfs Zweden), is het wel heerlijk weer, en nu we in een hotel slapen ook ‘s nachts niet meer zo koud

En morgen….morgen gaan we walvissen spotten!!! en daarna rijden we via route 1 omhoog naar San Francisco, voor alweer het laatste deel van de reis.

	SSSSlang!
		walvis restanten in Point Lobos	Zonnebadende zeehondjes in Point Lobos
		spooky boom
	muurschildering voor de oceaan in Monterey

Vandaag zijn we heel vroeg vertrokken uit Yosemite park. Het was weer een vrij slapeloos nachtje want het onweerde en dat maakt nogal lawaai tussen de bergen Gelukkig reden we het mooie weer tegemoet. We hebben Camilla opgehaald in Salinas, en zijn toen doorgereden naar de erg mooie Monterey/Carmel area, hieronder de foto’s. Morgen gaan we naar Big Sur, want dat is weer open, jeeeej!

onderweg vanuit Yosemite, niet meer zo zichtbaar op de foto, maar er was een hele mooie regenboog
	Pelikaan!		Zeeleeuwen!
			Niet zichtbaar op de foto, maar hier zwom dus een walvis! ik zal kijken of ik een frame kan knippen uit de video, maar helaas sprong ie niet echt uit het water omhoog. We spuitte hij water omhoog
Van een koude tent naar een kitcherig hotel in Carmel, mét (nep) openhaard	Ons prachtige bed	En de inn van de voorkant
Op het strand bij Carmel

Ondanks de vrij koude nacht zijn we deze dag redelijk fit opgestaan. Na het regelen van de broodnodige extra dekens, het ontbijt en het voedsel voor onderweg zijn we naar onze eerste bestemming vertrokken, Mirror Lake. Het weer was ons die dag goed gezind, de hele dag zon en de bijbehorende verkleuring, met name in het gezicht. We zijn niet tekort gekomen wat betreft beesten op die 6 mile wandeltocht.

Eerst een grondeekhoorntje, zo’n knabbel en babbel geval dus. Die beesten schijnen net als ratten te zijn, alleseters, dragers van ziektes en agressief bij tijd en wijle, maar ze zien dr wel erg lief uit. Het volgende beest was een grijze eekhoorn, die rustig aan het scharrelen was op zoek naar eikeltjes of wat dan ook maar, en voor het eten dan ook nog eens uitgebreid de tijd nam. Best makkelijk als je foto’s wil maken. Daarna was een of andere vogeltje genaamd een Ouzel (Oezel qua uitspraak) aan de beurt, een klein vogeltje dat gek is op water, heen en weer duikt en zelfs genoeg power heeft om vanuit een waterval weer omhoog te komen. Niet gek voor zo’n klein beestje.

Via twee bruggetjes en een woeste stroom, met bijbehorende geweldige foto’s kwamen we uit bij Happy Isles. Kort rondje om, best geinig maar niet echt interessant. Daarna besloten we om via de Lower Yosemite Fall naar de Higher Yosemite Fall te gaan. Aangezien we met deze klim om 3 uur begonnen was dr te weinign tijd om de klim helemaal naar boven te maken, dus we besloten tot aan een uitzichtpunt te gaan dat ongeveer halverwege lag. Het was wel een flinke klim trouwens, ongeveer 60 bochten gemaakt met een flinkt hellingsgraad. Vergelijk het met 60 keer achter elkaar je eigen trap opklimmen.

Na (blijkbaar) al ruim het uitzichtpunt te hebben gepasseerd kwamen we in de buurt van de Higher Yosemite Fall. Door het opstuivende water van deze waterval is een waterdichte jas geen overbodige luxe…oordoppen trouwens ook niet, het water dondert letterlijk naar beneden. Nadat we een besneeuwd pad gepasseerd waren en het volgende stijle stuk toch wel erg glibberig werd om snel te beklimmen zijn we maar weer naar beneden gegaan.

Bij aankomst even snel wat kleren wisselen om daarna een pizza en een beker cola te delen, wat samenviel met het bezoek van een wasbeer die vrolijk aan het rondneuzen was, want ja, wasbeertjes lusten ook wel pizza. Beetje jammer dat dat dan niet gewassen wordt….waarom ben je dan een wasbeer. Na de pizza alweer snel ingezakt en diep weggekropen onder de dekens lagen we al om 9 uur te pitten. Helaas nog geen zwarte beer gezien .

De tweede dag werden we lekker warm wakker, de dekens deden hun werk prima .Helaas voor ons regende het t grootste deel van de dag. We hadden besloten om naar Mariposa Grove te gaan, waar een Sequoia bos te vinden is. Na de gebruikelijke ochtendrituelen de auto ingestapt die ons via een hoop geslinger te plek bracht. Ik denk dat het ‘t beste is om eventjes de foto’s te bekijken om een idee te krijgen van de omvang van deze bomen. Het is eigenlijk onwerkelijk dat sommigen etterlijke duizenden jaren oud zijn, en tientallen bosbranden overleven doordat de buitenste bast als een soort van beschermlaag dient. Zowiezo een van de hoogtepunten van onze Yosemite-trip.

Na vrij nat te zijn geregend in het Sequoia park zijn we op weg gegaan naar Curry village, waar we, na een korte pauze in de lounge op weg zijn gegaan om een deel van de Mist trail te lopen. De Mist trail voert lang een aantal watervallen, waarvan ik eentje heb beklommen (Liona bleef eventjes wachten). Eigenlijk mochten we dr niet komen, maar ach, als je meerdere mensen naar boven ziet lopen, waarom niet. We voelden ons wel een beetje stiekem.

Het was absoluut de moeite waard, ook al waren sommige delen stijler dan de dag ervoor. En ja, ik was zeiknat door de waterval, maar daar zijn droge kleren voor. Hierna nog eventjes warm gegeten bij t buffet, met een ontzettend lekker sinaasappeltoetje zit ik nu hier bij het haardvuur van de lounge. Mijn oogjes vallen alweer langzaam toe, dus met de mededeling dat morgen een autoritje van 4 uur en Big Sur/Monterey op t programma staan sluit ik dit stukje schrijven af. Welterusten!!